Echo’s uit Nový Dvůr Aswoensdag 2026

Aswoensdag 2026

Beste vrienden,

Op 9 januari 2026 was het vierhonderd jaar geleden dat Armand Jean le Bouthillier de Rancé, beter bekend als Abbé de Rancé, hervormingsgezinde abt van de abdij van La Trappe in Frankrijk in de 17e eeuw, werd geboren. Hij stamde uit de adel, was petekind van kardinaal Richelieu en zoon van de secretaresse van koningin Marie de Médicis… Een mooie familie! Zijn ouders stuurden hem naar een kerkelijke carrière met als enig doel de voordelen daarvan te behouden. Op elfjarige leeftijd was hij al kanunnik van de Notre-Dame van Parijs en commendataire-abt van vijf kloosters, waaronder dat van La Trappe! Hij verkeerde aan het hof van de Zonnekoning en maakte daar misbruik van, tot op de dag dat de hertogin van Montbazon, van wie hij oprecht hield maar met wie hij een ongeregeld leven leidde, plotseling door een ziekte werd weggerukt. Hij is dan 31 jaar oud. Na drie jaar teruggetrokken te hebben geleefd op het landgoed van zijn familie, bezoekt hij zijn abdij van La Trappe, die in verval is geraakt. Hij herbouwt haar, herstelt het koorgebed en ontvangt in juli 1664 de abtswijding. Hij heeft al zijn bezittingen verkocht en afstand gedaan van al zijn inkomsten. Een radicale bekering…

De abt van Rancé is geen heilige. Als voorstander van de strikte observantie stond hij in contact met Dom Eustache de Beaufort, die in dezelfde periode hervormingen doorvoerde in Sept-Fons. Zijn verleden bracht hem ertoe om de nadruk in de regel van Sint-Benedictus te verleggen naar meer boetedoening en soberheid. In een tijd waarin de rijksten het risico liepen de zin van een trouw leven te verliezen, trok hij veel mensen aan die dorstten naar trouw. Ondanks bepaalde excessieve aspecten was hij een instrument van God dat veel cisterciënzer monniken en nonnen in staat stelde de roeping van God te volgen. Een eeuw na zijn dood was de abdij van La Trappe sterk genoeg om de Franse Revolutie te doorstaan en de voorlopers van de “trappisten” te worden. Wij hebben ons bestaan aan hem te danken. Het is bemoedigend om te zien dat God onvolmaakte getuigen weet te gebruiken om zijn werk te volbrengen. Want onvolmaakt zijn wij. Moge God ons in staat stellen te voldoen aan wat Hij van ons verwacht!

Wij hoeven geen revoluties te doorstaan… maar we bevinden ons op een belangrijk moment in onze geschiedenis en we hebben u nodig. Over achttien maanden vieren we de vijfentwintigste verjaardag van de stichting van Nový Dvůr. Een kwart eeuw… Er waren genoeg moeilijkheden, maar we hebben reden om God te danken! De stichters zijn oud geworden, ook al zijn hun krachten nog intact. Ook onze vrienden zijn ouder geworden. We hopen dat u in goede gezondheid verkeert, maar we constateren – wat is daar vreemd aan? – dat de gemiddelde leeftijd van onze vrienden stijgt… met een jaar per jaar! Daar kunnen wij niets aan doen, en u ook niet. Maar aangezien u ervan overtuigd bent dat wij het klooster zonder u niet hadden kunnen bouwen en tot op heden niet hadden kunnen onderhouden, zult u begrijpen dat ik ernaar streef om rond de jonge broeders die God ons heeft gezonden een groep vrienden van hun generatie te vormen. U was er voor ons toen wij u nodig hadden. Ook zij hebben steun nodig bij het vervullen van hun roeping en het op zich nemen van hun verantwoordelijkheden. 

Aangespoord door de abt van Sept-Fons, Dom Thomas, zijn we zes maanden geleden begonnen met een langdurige reflectie om ons economisch werk te reorganiseren en de uitvoering van de gemeenschapsdiensten te vereenvoudigen, zodat iedereen in alle rust zijn roeping als monnik kan vervullen. Deze reflectie, die nog enkele maanden zal duren, heeft al tot twee belangrijke beslissingen geleid: ik heb een nieuwe cellariër benoemd (verantwoordelijk voor de wereldlijke zaken in de gemeenschap en het onderhoud van de gebouwen) en een nieuwe directeur van Labora, ons bedrijf dat de monastieke producten die we vervaardigen beheert. Broeder Simeon en broeder Klement zijn allebei dertig jaar oud! Pater Georges, die deze verantwoordelijkheden sinds de stichting op zich heeft genomen, zal hen bijstaan door de administratieve opvolging van dit alles te verzekeren. Pater Augustin blijft verantwoordelijk voor de financiën van beide structuren: het klooster en Labora. De stichters, die zich verdienstelijk hebben gemaakt, weten dat ze nog een rol te spelen hebben en zijn bereid hun ervaring te delen.

Bij deze brief voeg ik een bijlage met informatie over hoe u ons kunt helpen. Kleine beekjes vormen samen grote rivieren. Als we veel vrienden hebben, kan iedereen ons zonder al te veel moeite en naar eigen vermogen de steun geven die we nodig hebben. In het leven van een monnik is het bidden voor de Kerk en voor de wereld een absoluut essentiële taak. De tegenprestatie is duidelijk: de monniken hebben de Kerk en de mensen die in de wereld leven nodig om hun roeping te vervullen. Dit is des te belangrijker voor ons omdat niet alleen de broeders ouder zijn geworden, onze vrienden ouder zijn geworden… maar ook de gebouwen van het klooster ouder zijn geworden! Dit jaar staat ons een noodzakelijke restauratie van het kloostercomplex te wachten. En broeder Simeon, onze nieuwe cellaris, die al enkele jaren leiding geeft aan de restauratiewerkzaamheden, komt vaak bij me langs… met een lange lijst van dingen die moeten gebeuren! U wordt hierover geïnformeerd zodra we met deze werkzaamheden beginnen.

Bedankt voor uw aandacht, bedankt voor uw vriendschap, bedankt voor uw gebeden! Deze band tussen de monniken en hun vrienden, die ik als ‘organisch’ zou omschrijven, is ons zeer dierbaar. U ook, denk ik. Uw dagen zijn net als de onze behoorlijk druk. U zou ons een enorme dienst doen door de tijd te nemen om de bijgevoegde bijlage te lezen en te beantwoorden.

Met vriendelijke groeten, en alvast bedankt!  
br. M. – Samuel en de broeders van Nový Dvůr